Kloot Per W: een universum dat je in één klap opslokt
Peter Everaert/Martine Goossens
Er zijn van die kunstenaars bij wie je het gevoel hebt dat ze niet creëren, maar ademen in beelden en klanken. Voor mij is Kloot Per W zo iemand. Toen ik op 15 oktober 2025 in MUZEcafé (Heusden-Zolder) zijn expo én concert bezocht, werd dat heel duidelijk: je stapt niet zomaar zijn wereld binnen, je wordt er in ondergedompeld.
Kloot Per W, geboren in 1955 in Watermaal-Bosvoorde en opgegroeid in Tervuren, tekent al zijn hele leven. Hij noemt zichzelf “99% autodidact”, maar precies dat maakt zijn oeuvre zo ontwapenend trefzeker. Zijn schilderijen gaan moeiteloos van kleurrijk pseudo-realisme naar complete ADHD-droomwerelden waarin twintig scenario’s tegelijk lijken te botsen. Erotiek en absurde humor kronkelen overal tussendoor, alsof ze het ritme aangeven van zijn ingebeelde wezens en situaties. Soms figuratief, soms gedragen door abstracte achtergronden, maar altijd onmiskenbaar Kloot Per W.
Die avond in Heusden-Zolder kreeg die beeldtaal een extra laag: muziek. Zijn concert verbond zijn schilderijen met dezelfde energie waarmee hij schildert: rauw, speels, onverwacht. Je voelde dat beide disciplines bij hem uit dezelfde bron komen.
Wat me vooral trof, was hoe vanzelfsprekend hij schakelt tussen stijlen en invloeden: van Marc Sleen tot Vermeer, van Picasso tot Pop Art, van pastelkrijtexplosies tot gestileerde scènes. Het lijkt alsof hij al die referenties gewoon als brandstof gebruikt, zonder er ooit beperkt door te worden. Niet verwonderlijk dat hij in zijn carrière meer dan 120 keer exposeerde en drie keer geselecteerd werd voor de Canvascollectie.
Maar wat het meest bleef hangen: een 70-jarige kunstenaar die geen overzicht toont van wat hij was, maar van wat hij nog altijd is – ongeremd, nieuwsgierig en volledig trouw aan zijn eigen universum. Wie Kloot Per W ziet werken, ziet iemand die nooit gestopt is met spelen. En misschien is dat net wat zijn werk zo levendig, zo absurd herkenbaar maakt..
