Het eerste weekend van oktober 2025 liep ik het kunstenparcours van de Kunstbiënnale Prinsenhof Gent, dat zich door de gelijknamige wijk slingerde. Deze buurt heeft een rijke geschiedenis: ooit stond hier het Hof ten Walle, de residentie van de burggraaf van Gent. Op 23 locaties lieten 52 nationale en internationale kunstenaars – van gevestigde namen tot jong talent – me op onverwachte en vaak intieme plekken genieten van een breed scala aan kunstvormen: schilderkunst, illustratie, fotografie, video, installaties, sculpturen en multimedia.

Tot 26 april loopt in GC 't Blikveld te Bonheiden de expo Aditus van Daniël Op de Beeck. De expo toont een kunstenaar die zijn medium technisch tot in de puntjes beheerst. Wat meteen opvalt, is de precisie en de symmetrie. De werken zijn quasi architecturaal, met een sterke nadruk op structuur, evenwicht en vormbeheersing. Als toeschouwer kom ik terecht in een spanningsveld: alles lijkt perfect, maar tegelijk verlaten en aangetast.

De titel Dusty Die werkt als een sleutel: stof als teken van vergankelijkheid, de dobbelsteen als symbool van toeval. Samen vormen ze een spanningsveld waarin orde en kans elkaar niet uitsluiten, maar in balans houden. Als bezoeker krijg je geen uitleg. Je wordt uitgenodigd om tijd te nemen. Dat vraagt inspanning, en precies daarin schuilt de beloning. De tentoonstelling verzet zich tegen snelle conclusies en dwingt tot vertraging.

Er zijn van die kunstenaars bij wie je het gevoel hebt dat ze niet creëren, maar ademen in beelden en klanken. Voor mij is Kloot Per W zo iemand. Toen ik op 15 oktober 2025 in MUZEcafé (Heusden-Zolder) zijn expo én concert bezocht, werd dat heel duidelijk: je stapt niet zomaar zijn wereld binnen, je wordt er in ondergedompeld.

Van 4 oktober 2025 tot 11 januari 2026 loopt in KMSKA de tentoonstelling “Donas, Archipenko & La Section d’Or. Enchanting Modernism”, een tentoonstelling die een vergeten hoofdstuk van de Europese avant-garde belicht.

Het gebeurt wel eens dat je een tentoonstelling binnenloopt en je een uur of twee weg bent van de wereld door wat je om je heen ziet. Maar toen ik de expo “Nachtreis” van Hans Op de Beeck binnenstapte, werd ik bruusk uit de realiteit gerukt.

Een wervelwind van beelden, collages en absurde vondsten: het museum van Sergei Paradjanov (1924-1990) in Jerevan (Armenië) is een universum op zich.